Er ligt een steen op het pad. Gewoon een grijze steen. Je bent er al honderd keer langsgelopen.
Raap hem vandaag eens op.
Voel hoe hij in je hand ligt. Koud, en dan warm. Zwaarder dan hij lijkt.
Kijk nu eens. Kijk écht.
Zie je wel? Hij is niet zomaar grijs. Er zitten piepkleine korreltjes in, als suiker, die het licht vangen. Er loopt een dunne witte streep dwars overheen, als een weg op een kaart. Er is een spikkeltje dat glinstert als je hem draait. Er is een plekje groen, zo zacht dat je het bijna mist — een klein tuintje dat op een steen groeit.
Hoe lang is dat er allemaal al?
De hele tijd. Elke dag dat je erlangs liep.
De steen is niet veranderd. Jij wel. Je stopte, en je keek, en het saaie grijze ding veranderde in iets verbazingwekkends.
Dit is een geheim over de wereld. Gewone dingen zijn alleen maar gewoon totdat je goed kijkt. Dan worden ze wakker.
Een blad is niet zomaar groen. Houd het tegen het licht en er zitten kleine riviertjes in, dun als draad, die water naar elke hoek brengen.
Een plas is niet zomaar een plas. Kniel eens neer. Er zit een hele hemel in, ondersteboven, met wolken die langs je knieën varen.
Het huisje van een slak is een piepklein trapje dat rondjes en rondjes draait.
Geen van deze dingen is nieuw. Ze stonden altijd al te wachten. Het enige wat ze nodig hadden, was iemand die nog eens keek.
Dus als iets saai lijkt — een steen, een blad, een barst in de stoep — beslis dan niet te snel. Dat is niet alles wat het is. Er is meer, precies daar, als je even rustig aan doet en er je ogen aan geeft.
De wereld zit vol kleine verbazingwekkende dingen. De meeste verstoppen zich zomaar in het volle zicht, op de grond, bij de muur, onder je voeten.
Je hoeft alleen maar te kijken. En dan nog eens te kijken.
Een wonder om te proberen: raap vandaag één steen van de grond op en vind er drie dingen op die je nog nooit eerder hebt opgemerkt.