Er is een piepklein woord — maar drie letters — dat een heel gevoel kan veranderen. Het is zo klein dat je er zo aan voorbij kunt lopen. Maar het is een van de krachtigste woorden die je ooit zult gebruiken.
Dat woord is nog. Luister maar naar het verschil.
"Ik kan niet fietsen." Dat klinkt als het einde. Als een deur die dichtgeslagen en op slot gedraaid is. Alsof het gewoon voor altijd waar is over jou.
Voeg nu dat kleine woord toe: "Ik kan niet fietsen — nog niet." Opeens zwaait de deur weer open. Nog verandert "zo ben ik nu eenmaal" in "zo ben ik nu, voor even." Het wijst vooruit, naar een dag die nog niet gekomen is — de dag waarop je het wel kunt.
Het zegt heel zachtjes: je zit niet vast. Je bent onderweg. Alles wat je nu kunt, kon je ooit niet.
Je kon nog niet lopen. Je kon nog niet praten. Je kon deze woorden nog niet lezen. En één voor één werden al die 'nog niet's' waar.
Dus telkens wanneer je jezelf hoort zeggen: "Ik kan niet…", probeer het dan op te vangen en voeg er zachtjes dat kleine woord aan toe, helemaal op het eind. Het kost niets. En het houdt de deur open.
Iets om je over te verwonderen en uit te proberen: zeg één "Ik kan niet…" hardop — en zeg het daarna nog eens met nog erachteraan. Voel het verschil.