Stel je voor dat je een boek alleen op zijn omslag beoordeelt — het nooit openslaat, nooit een woord leest — en besluit dat je het hele verhaal al kent. Bijna elke keer zou je het mis hebben.
De mooiste verhalen gaan schuil achter de eenvoudigste omslagen. Met mensen is het precies zo.
Je ziet iemands buitenkant in één oogopslag — hun gezicht, hun huid, hun grootte, hun kleren, hoe ze praten. Maar niets daarvan — helemaal niets — vertelt je wat ertoe doet.
Aan de buitenkant kun je niet zien of iemand vriendelijk is, of moedig, of grappig, of slim, of een geweldige vriend. Dat leeft vanbinnen, waar je het alleen kunt vinden als je de moeite neemt om te kijken.
Lang geleden, en soms nog steeds, maakten mensen een verschrikkelijke fout: ze beoordeelden anderen op hun buitenkant, en besloten dat sommigen "minder" waren om hoe ze eruitzagen. Ze misten het hele verhaal. Elke keer weer misten ze de schat binnenin.
Maak die fout niet. Als je iemand ontmoet, bedenk dan dat je alleen de omslag ziet. De echte mens — het verhaal dat de moeite waard is om te kennen — zit vanbinnen.
Sla het open. Verwonder je.
Een verwondering om te proberen: de volgende keer dat je merkt dat je denkt te weten hoe iemand is alleen op grond van hoe die eruitziet, stop dan en denk: "Dat is alleen de omslag." Leer dan het verhaal kennen.